به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری حوزه، «منعم » پزشک فلسطینی در سالگرد روز نکبت گزارش های تلخ و دردناکی از شرایط مردم فلسطین از گذشته تا امروز منتشر کرده است.
سال ۱۹۴۸ سال نکبت است؛ در این سال، نیمی از ساکنان فلسطین تاریخی آواره شدند، هزاران نفر دیگر کشته و قتل عام شدند، هزاران زخمی برجای ماند.۱۵ مه ؛ روزی که صهیونیستها تاریخ را با جنایت نوشتند و دهها شهر تاریخی فلسطین تخریب شد. هفتاد و هشتمین سال فاجعهای که فلسطین وامت اسلامی را برای همیشه زخمی کرد. صهیونیستها در این ایام روی دیوار مسجدالاقصی نوشتند: «نکبت دیگری در راه است». اما حقیقت اینکه نکبت برای ما هرگز تمام نشده؛ فقط شکلش عوض شده است.
سال ۱۹۱۷ زمانی که استعمار انگلیس پای به فلسطین گذاشت، جمعیت یهودیان ساکن در فلسطین تاریخی کمتر از ۵۰ هزار نفر بود. اما انگلیسیها با طرح خبیثانه خود، مهاجرت یهودیان از سراسر جهان را به فلسطین تسهیل کردند. تا سال ۱۹۴۸، این عدد به ۴۶۰ هزار نفر رسید. یعنی در کمتر از سه دهه،جمعیت یهودیان نزدیک به ده برابر شد. در واقع این "مهاجرت" نبود؛ این "جایگزینی جمعیت" و زمینهسازی برای نسل کشی بود..
طی این سالها انگلستان و قوای دیگر استعماری جهان گروههای تروریستی صهیونیستی مثل ارگون، هاگانا و اشترن – با پشتوانه تسلیحاتی و مالی تاسیس کردند، این گروهها در سال ۱۹۴۷ عملیات پاکسازی قومی را آغاز کردند. آنها به شهرهایی مثل یافا، حیفا، صفد و بئرالسبع حمله کردند، خانهها را به آتش کشیدند، دیوارها را روی سر ساکنان خراب کردند و هزاران غیرنظامی را کشتند. فلسطینیها اما اجازه نداشتند سلاح داشته باشند. انگلیسیها هر گونه تسلیحاتی را از آنها گرفته بودند. پدران و پدربزرگهای ما با بیل و کلنگ و تفنگهای شکاری ساده در برابر صهیونیستهای تا دندان مسلح ایستادند. اما در برابر توپ و تانک و هواپیمایی که پشتشان انگلیس بود، حرفی برای گفتن نداشتند. این یک جنگ نبود؛ این یک اعدام جمعی بود با نظارت مستقیم قدرتهای استعماری.
در نتیجه این جنایت ها بیش از ۷۰۰ هزار فلسطینی – نیمی از جمعیت فلسطین – آواره شدند. بیش از ۴۰۰ روستا و شهر تاریخی به طور کامل تخریب یا خالی از سکنه شد. هزاران نفر کشته و قتلعام شدند. یک ملت از خانههای خود رانده شد؛ فقط به این دلیل که عرب بود و مسلمان، امروز هم وپس از ۷۸ سال، نکبت تمام نشد بلکه به طور آشکار و در برابر جهانیان ادامه دارد.
پدربزرگم اهل یافا بود. در سال ۱۹۴۸، وقتی گروههای صهیونیستی به یافا حمله کردند و خانهها را آتش زدند و عزیزانش را جلوی چشمش کشتند، او چارهای جز فرار نداشت و به نوار غزه آواره شد؛ همان جایی که امروز دوباره زیر بمبارانهای همان ایدئولوژی نسلکش، خاکستر میشود. در تمام سالهای آوارگی در غزه، پدربزرگم هیچوقت از حرف زدن درباره یافا خسته نشد. با همان شوق و حسرت بیکران، از باغ پرتقالهایش میگفت، از کوچههای سنگفرش یافا، از دریا، از همسایهها، از خانهای که کلیدش را تا آخرین روز عمرش کنار سینهاش نگه داشت. هر شب قبل از خواب، منتظر لحظه برگشتن به خانهاش بود. هر سال در ۱۵ مه، میگفت: «امسال شاید…». اما آن لحظه هیچوقت نرسید. پدربزرگم در آوارگی از دنیا رفت، بدون اینکه حتی یکبار دیگر خاک یافا را زیر پایش حس کند.
مساله فلسطین بعد از طوفان الاقصی آیا طوفان جدیدی در راه است؟
عملیات طوفان الاقصی آرمان فلسطین را که در آستانه فراموشی بود در میان جهان زنده کرد. اما بعد از گذشت حدود سه سال و آتش بس ظاهری در نوار غزه محافل سیاسی و رسانه ای با هدایتی مخفیانه کمتر به مساله فلسطین می پردازند. بسیاری از سوالات و شبهات در خصوص سرنوشت مردم غزه در اذهان جهانیان بدون پاسخ مانده است.
در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران جای خالی مقاومت فلسطین در کنار سایر گروه های مقاومت برای مردم ایجاد سوال کرده است، آیا گروه های مقاومت فلسطین در حال بازسازی قوای خود هستند و یا شرایط صلح ادعایی و آتش بس شکننده در غزه موجب شده گروه های مقاومت ظاهرا دست بسته بمانند.
اشغال خانه ها و مزارع مردم ، شکنجه و حملات وحشیانه و هتک حرمت به مسجد الاقصی همچون گذشته این روزها نیز در سایه سکوت رسانه ها و مشغول بودن محافل سیاسی و رسانه ای به جنگ آمریکا و اسراییل علیه ایران در جریان است.
در روزهای اخیر صهیونیست های غاصب با حمله به صحن مسجدالاقصی به این مکان مقدس هتک حرمت کردند و بیش از ۱۴۰۰ شهرکنشین صهیونیست غاصب تحت حفاظت نیروهای ارتش اشغالگر، وارد محوطه مسجدالاقصی شدند.، در این تجمعات، مانند همیشه حرمت مسجدالاقصی هتک میشود و پیامبر اکرم (ص) توسط کودکشان سب وشتم میشود.
در غزه با وجود آتش بس ادعایی صهیونیست ها هر زمانی که بخواهند دست به ترور و کشتار مردم فلسطین اعم از فرماندهان و زنان و کودکان در غزه می زنند. ترور اخیر عز الدین الحداد از فرمانده گردان های قسام در این راستا صورت گرفت.
در حالی که مواد غذایی و دارویی بسیار محدود در دسترس است مقامات بهداشت و سلامت غزه در خصوص سلامت و جان بیماران غزه هشدار می دهند. بر اساس اطلاعات منابع آگاه ۴۶ درصد داروهای اساسی، ۶۶ درصد تجهیزات پزشکی و ۸۴ درصد اقلام مربوط به آزمایشگاهها و بانکهای خون با موجودی صفر روبهرو هستند. کودکان فلسطینی در این میان اصلی ترین قربانیان جنگ غزه و بی توجهی جامعه جهانی به مساله فلسطین هستند.سازمان ملل اعلام کرد؛ از سال ۲۰۲۵، هر هفته به طور میانگین یک کودک فلسطینی در کرانه باختری توسط نیروهای صهیونیست به شهادت میرسد.
حمله به نمازگران در کرانه باختری نیز امری عادی برای صهیونیستها است. در یک ویدیو نشان داده شد که سربازان اشغالگر سه بار متوالی مانع برگزاری نماز در روستای طانا در شرق نابلس (کرانه باختری) شدند، اما نمازگزاران با ایستادگی خود، سرانجام نماز را برپا کردند.
منعم در خصوص ویدیوهایی از آوارگی مردم فلسطین نوشت: خواستم عکسهای آرشیوی از سال نکبت و جنایتهای صهیونیستها در ۱۹۴۸ را در کانال منتشر کنم، اما امروز فیلمی دیدم که نظرم رو عوض کرد. داخل آن فیلم، لحظهی آوارگی دو خانواده فلسطینی اهل قدس را نشان میداد؛ خانهای که ارثیه دهها نسل از اجدادشان بود. صهیونیستها مجبورشان کردند خانهشان را ترک کنند تا به جای این خانواده اصیلی که هزاران سال ساکن این شهر مقدس بودند، یک خانواده یهودی بیریشه از آمریکای جنوبی یا اروپا بیاورند و در شهر باستانی قدس جا بزنند.
نکبت ۷۸ سال است که شروع شده و برای یک روز متوقف نشده است، ۷۸سال است تلاش میکنند، ما فلسطینیان را نابود کنند. روستاها، شهرها، درختها را از بین بردند، انسان فلسطینی را نابود کردند، اما هرگز به مقصد نرسیدند. هر جا میروند، سنگ و درختهای خسته این سرزمین، فلسطینی بودنش را فریاد میزنند. فلسطین هنوز در قلب و ذهن ما مردم ستمدیده زنده است..هر روز صدها خانواده در کرانه باختری، قدس و جنوب فلسطین اشغالی (نقب) به زور از خانههایشان بیرون رانده میشوند، جریمههای سنگین میپردازند و آواره می شوند..
حالا ما ماندیم؛ نسل سوم نکبت. ما که در قدس شهید میدهیم، در غزه خانههایمان بمباران میشود، در کرانه باختری زمینهایمان را مصادره میکنند، ما که هر روز نکبت را با گوشت و پوستمان لمس میکنیم؛ نسلی بودیم که برای اولین بار در عملیات طوفانالاقصی توانستیم وارد سرزمینهای اشغالی خودمان بشویم و به اشغالگران ضربات محکم و دردناکی وارد کنیم؛ نسلی که به آزادی قریبالوقوع فلسطین اعتقاد دارد و برای این هدف تا آخرین قطره خون خواهد جنگید.
با وجود ادامه جنایات رژیم صهیونیستی در فلسطین صدور احکام اعدام برای زندانیان بدون قرار و حکم عادلانه آوارگی و حملات پی در پی علیه مردم مظلوم فلسطین این سوال به ذهن خطور می کند که با گذشت نزدیک به سه سال از آغاز عملیات طوفان الاقصی باید امت اسلامی منتظر ادامه این جنایات و یا آغاز طوفان دیگری باشد که هیمنه عنکبوتی رژیم غاصب قدس را که در جنگ اخیر با ایران بیش از هر زمان دیگری سست شده را از جای برکند.
انتهای پیام/
نظر شما